Aydın, Denizli ve Muğla temsilcilerinin katıldığı toplantı 2 Nisan 2006 tarihinde Diyarbakır'da yapıldı.

DEKLERASYON

Muğla İli'ne bağlı Yatağan İlçesi'nin nüfusu 20 bin civarındadır. Kömür ve enerji üretimi başta olmak üzere zeytin, tütün, karpuz, buğday ve arpa üretimi yaygın bir şekilde yapılmaktadır.

Kömür üretimi tamamen açık ocak işletmeciliği biçiminde yapılmaktadır. Yıllık üretim, 4,5-5 milyon ton olarak gerçekleşmektedir.

Düşük kalorili olan kömürün tamamına yakını Yatağan termik santralinde kullanılmaktadır.

Kömür üretimi 80'li yılların sonuna doğru başlamış olup TKİ/GLİ'de 900 işçi, termik santralde ise 1000'e yakın işçi çalışmaktadır. Ayrıca TKİ bünyesinde iki taşeron firma dekapaj çalışması yapmakta ve yaklaşık 400 işçi çalışmaktadır.

Yatağan ilçesinin büyük probleminden biri de Termik Santralin desülfirazasyon ünitesinin olmaması nedeniyle baca gazları ve küllerinin çevre insan sağlığı açısından ciddi tehlike oluşturmasıdır. Santralin yer seçiminin yanlış yapılması sonucu, havadaki kirlilik oranı dönem dönem öldürücü noktaya gelmektedir.

Diğer yandan, Muğla'da mermer ocakları ve işletmeleri son dönem hızla artmıştır. Buralarda çalışan işçi sayısı yaklaşık 10 bini bulmaktadır.

Aydın İli'ne bağlı Çine İlçesi Yatağan'a 39 kilometre uzakta ve 18 bin nüfusu vardır. İlçe dağlarla çevrili Çine ovasında yer alır ve madenleri kadar tarımsal ürünlerinin çeşitliliği ile giderek gelişen bir ekonomik yapıya sahiptir. Mermer, kuvars ve feldispat madenleri yönünden Madran ve Gökçebel dağları oldukça zengindir. Ovada ise, başta, zeytin olmak üzere pamuk, mısır, biber, patlıcan, buğday ve domates gibi tarımsal ürünler yetiştirilir.

Bölge zengin maden yataklarına sahip ocaklar ve zenginleştirme tesisleriyle birlikte 2000-3000 kişi bu işletmelerde istihdam edilmektedir. Yapılan ön gezilerde tespit edilen hususlar, madencilik sektöründeki bütün olumsuzlukların yörede yaşanmakta olduğunu bize göstermiştir. Sendikasızlaştırma, mesleki yetersizlik, meslek hastalıkları, düşük ücretler, çevre, güvenlik ve sağlık konularında hiçbir önlem almama, mostra madenciliği, çevre deformasyonu vb.

YAŞANAN SORUNLAR

Bölgede de özel sektörde çalışan işçilerin ücretleri yaptıkları işe göre oldukça düşüktür.

Çalışma saatleri kanunda ve tüzüklerlerde belirtilmiş saatlerin üstünde gerçekleşmektedir.

İşten çıkarılmalarda kıdem ve ihbar tazminatları ödenmemektedir.

Bölgede özel sektör maden işletmelerinde çalışan işçilerin yıllık ve haftalık izinlerinde ciddi sorunların yaşandığı gözlemlenmiştir.

Yine özel sektör madenciliğinde çalışan işçiler sigorta primlerinin tam anlamıyla yatırılıp yatırılmadığını bilmedikleri ve bu uygulamayı denetleyecek her hangi bir mekanizmanın olmadığına işaret etmişlerdir.

Özel sektörde çalışan işçilerin hiçbir sosyal hak kullanımı söz konusu değildir.

Kamunun dışında özel sektörün farklı işletmelerinde çalışan işçilerin işçi Sağlığı ve İş Güvenliği kavramı konusunda bir bilgileri olmadığı gibi uygulamalara ilişkinde herhangi bir çabanın olmadığı belirtilmiştir. Bu nedenle iş güvenliği ile ilgili sorunlar yaşanırken, iş kazaları da giderek artmaya başlamıştır.

Kuvars ve Feldspat işletmelerinde madenlerin özelliklerinden dolayı ve herhangi bir sağlık önlemi alınmadığından çok ciddi meslek hastalıkları vakaları yaşanmaktadır. Hatta bu vakaların bir kısmının ölümle sonuçlandığı bilinmektedir.

Özel sektörde sendikal örgütlenme söz konusu değildir. Böyle bir yönelim bile işten atılma sebebi sayılmaktadır.

SONUÇ OLARAK

Madenciliğin çevre ile olan yaşamsal ilişkisi üzerine kurgulanmış düşüncelerden hareketle, çevre köylerde yaşanan tahribat ve örgütsüz işçiler başta olmak üzere, yerellikle kurulacak ilişkileri uzun vadeye yayarak, bilinç ve özgüven kazandırma çalışmaları biçimine dönüştürmenin önemli olduğu ve örgütlenme potansiyellerini bunun üzerinden yaratmak önemli gözükmektedir.

Dev.Maden-Sen Yayın Kurulu tarafından tasarlanmıştır,
Site içeriği kaynak gösterilmek kaydıyla kullanılabilir.